Jak leczy się dyskopatie?

dyskopatia

Dyskopatia to coraz większy problem.

Dyskopatia jest obecnie jednym z najczęściej występujących schorzeń kręgosłupa. Zwykle dotyka osoby w przedziale wieku od 30 do 50 lat. W  większości przypadków jest to pierwszy z etapów choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. W początkowej fazie rozwoju  schorzenie jest ignorowane przede wszystkim dlatego, że są kojarzone z pospolitym nadwyrężeniem. W leczeniu dyskopatii lędźwiowej stosuje się dwie metody: zachowawczą i chirurgiczną. W celu pełnego zdiagnozowania stanu schorzenia należy wykonać badania, które wskażą z jak daleko posuniętą dyskopatią mamy do czynienia. W tym celu zaleca się wykonanie RTG kręgosłupa w projekcji przednio – tylnej oraz bocznej

W zdecydowanej większości przypadków (ok. 90%) dyskopatię można leczyć nieoperacyjnie poprzez leczenie zachowawcze (farmakologia, fizjoterapia, rehabilitacja itp.). W sytuacji, gdy leczenie zachowawcze nie pomaga można zastosować leczenie chirurgiczne.  Wskazaniem do leczenia chirurgicznego jest nieskuteczne leczenie zachowawcze oraz charakterystyczne uszkodzenia nerwu: osłabienia mięśni, problemy z czuciem, kłopoty z kontrolowaniem potrzeb fizjologicznych.

Operacyjne leczenie dysków przeprowadza zazwyczaj lekarz neurochirurg. Najczęściej stosowaną metodą jest usunięcie dysku poprzez tzw. fenestrację. Na poziomie dysku chirurg robi nacięcie od 1 do 3 cm i po odsunięciu mięśni kręgosłupa wycina z tylnych powierzchni łuków kręgów okno i usuwa dysk. Innymi metodami są: usuwanie dysku specjalnymi wiertłami wbijanymi przez skórę pod kontrolą rentgenowską oraz nowoczesna metoda dyskoidetomii endoskopowej.

Reumatologia Radość – Centrum Medyczne Forus

Masaż leczniczy kręgosłupa

masaż leczniczy kręgosłupa

Masaż leczniczy kręgosłupa powinien być zlecany przez lekarza.

Na dolegliwości, związane z kręgosłupem skarży się wiele osób. Można wręcz powiedzieć, że problemy z kręgosłupem stają się chorobą cywilizacyjną ze względu na szybki postęp technologiczny, który sprawia, że większą część dnia pozostajemy w pozycji siedzącej, która jest bardzo niekorzystna dla naszego kręgosłupa. Dla zdrowia naszego kręgosłupa powinniśmy zadbać o odpowiednią dawkę ruchu. Przy przedłużających się dolegliwościach bólowych warto oddać się w ręce wykwalifikowanego masażysty, który swoimi rękami będzie w stanie przynieść nam ulgę.

Masaż leczniczy kręgosłupa – w odróżnieniu od masażu relaksacyjnego – powinien być zlecony przez lekarza i każdorazowo poprzedzony badaniami. W chorobach bólowych kręgosłupa masaż leczniczy jest bowiem uzupełnieniem terapii (na przykład farmakologicznej). Dzięki masażowi leczniczemu pobudzane są zakończenia nerwowe, redukcji ulega także zbyt duże napięcie miejscowe. Aby osiągnąć jak najlepszy efekt leczniczy, masaże powinny występować seriami po dziesięć. Długość masażu jest uzależniona od konkretnej osoby i jej sytuacji.

Masaż leczniczy kręgosłupa zwykle jest zalecany osobom, które borykają się z przewlekłym bólem kręgosłupa. Bóle o charakterze ostrym zwykle nie są wskazaniem do masażu leczniczego tego typu. Jeśli lekarz zleci nam masaż leczniczy kręgosłupa warto poszukać masażysty, który ma dobre opinie wśród pacjentów. Dzięki temu będziemy mieć świadomość, że oddajemy się w ręce fachowca w swojej dziedzinie.

Fizjoterapia Warszawa – Centrum Medyczne Forus

Rodzaje skrzywień kręgosłupa

skolioza

Przy skrzywieniach kręgosłupa bardzo ważne jest szybkie rozpoczęcie leczenia.

Nieprawidłowe skrzywienia kręgosłupa to najczęstsze choroby układu kostnego, które dotykają dzieci. Mogą one być spowodowane zarówno urazami (zwichnięcie bioder, złamanie kości ogonowej), a także zbyt szybkim wzrostem kręgosłupa w stosunku do otaczających go mięśni lub nieprawidłowym sposobem żywienia ze zbyt dużą ilością konserwantów.

Wyróżnić możemy następujące rodzaje skrzywień kręgosłupa:
kifoza – piersiowa, która kształtuje się już w życiu płodowym, a ustala do wieku wczesnoszkolnego, powinna wynosić 20-40 stopni; krzyżowa – odcinek krzyżowy wygięty jest ku tyłowi. Kifoza patologiczna nazywana jest garbem.
lordoza – szyjna, która kształtuje się w momencie podnoszenia główki przez niemowlę, ustala się podobnie jak kifoza piersiowa w okolicy 7 roku życia, powinna wynosić 20-40 stopni; lędźwiowa, która kształtuje się w drugim roku życia, a ustala w okresie dojrzewania, powinna wynosić 30-50 stopni.
skolioza – boczne skrzywienie kręgosłupa, może w niektórych przypadkach występować jako skrzywienie wrodzone.

Kifoza i lordoza są fizjologicznymi skrzywieniami kręgosłupa, jednak przy nieodpowiednich warunkach mogą stać się patologiczne. Najczęstsze przyczyny patologicznych skrzywień kręgosłupa to noszenie ciężkiego plecaka w nieodpowiedni sposób, zła postawa siedząca, noszenie zbyt dużych ciężarów, pochylanie się przez kilka godzin(na przykład w czasie pracy), a także wykonywanie prac jedynie jedną stroną ciała(na przykład gra w tenisa). Przy szybkim wykryciu nieprawidłowych skrzywień kręgosłupa ważne jest, by jak najszybciej rozpocząć proces rehabilitacji.

Centrum Rehabilitacji Anin

Czym jest terapia manualna i kiedy może pomóc?

Terapia manualna to forma rehabilitacji, obejmująca problemy z narządami ruchu. Często zawężana jest ona tylko do kręgosłupa i mylona z kręgarstwem, jednak jest to błędne. Terapia manualna ma na celu wyleczenie zaburzeń czynnościowych narządu ruchu, które są odwracalne. Najczęściej stosuje się ją jako metodę fizjoterapeutyczną przy problemach związanych z przeciążeniami, urazami, stanami zapalnymi oraz mikrourazami.

Terapia manualna ma zastosowanie przy takich stanach jak czynnościowe zablokowanie stawów, zmiany w obrębie skóry czy tkanki podskórnej, nieprawidłowe napięcie mięśniowe czy też zaburzenia stereotypów ruchowych. Zaznaczyć należy, że wszelkie zabiegi terapii manualnej wykonywane są tylko i wyłącznie za pomocą rąk terapeuty bez pośrednictwa żadnego narzędzia czy urządzenia. Przed zabiegiem terapeuta przeprowadza szczegółowy wywiad, a także badanie manualne, mające na celu ocenę tkanek miękkich, układu kostnego oraz współdziałania poszczególnych struktur ruchu. Ocena jakości i mechaniki ruchów ma na celu dobranie odpowiednich technik, które pomogą zwiększyć sprawność ruchową i usunąć źródło zaburzeń.

Do technik terapii manualnej należy między innymi masaż funkcyjny i poprzeczny, ćwiczenia lecznicze, manipulacje i mobilizacje. Terapia manualna skraca czas leczenia i pozwala na zredukowanie do minimum środków farmakologicznych, zwłaszcza przeciwbólowych. Poprawia to jakość życia i umożliwia powrót do pełnej sprawności społecznej i zawodowej.

O rehabilitacji słów kilka

rehabilitacja medyczna

Rehabilitacja medyczna powinna być dostępna dla każdego.

Rehabilitacja medyczna nie jest pojedynczym działaniem na rzecz osoby niepełnosprawnej fizycznie lub psychicznie, a całym zespołem działań, dzięki któremu osoba rehabilitowana szybciej wraca do zdrowia. Najczęściej rehabilitacja ściśle połączona jest z procesem leczenia, uzupełniając je i dążąc do przyśpieszenia procesu zdrowienia pacjenta. Koncepcję taką przedstawił polski pionier rehabilitacji medycznej – Wiktor Dega, działający na polu rehabilitacji po drugiej wojnie światowej.

Proces rehabilitacji, prowadzony przez rehabilitanta, a zlecany przez lekarza powinien przebiegać spójnie i obejmować nie tylko dążenie do przywrócenia zdrowia fizycznego, lecz także powinien oddziaływać na aktywność psychiczną osoby rehabilitowanej. Ważne jest więc, by osoba rehabilitująca miała nie tylko odpowiednie wykształcenie, lecz także predyspozycje i dobre podejście do pacjenta.

Do twórców polskiego modelu rehabilitacji zalicza się między innymi Wiktora Degę oraz Mariana Weissa. Na podstawie swoich działań określili oni, że dobrze poprowadzona rehabilitacja powinna być:
powszechna – oznacza to, że powinna ona być bezpłatna i dostępna dla wszystkich, którzy jej potrzebują,
wcześnie zapoczątkowania – powinna łączyć się ściśle z procesem leczenia i rozpocząć się tak szybko, jak tylko jest to możliwe, aby przynieść najlepsze efekty,
kompleksowa – dobra rehabilitacja powinna być wynikiem pracy całego zespołu osób – specjalistów różnych dziedzin (lekarzy, rehabilitantów, pracowników socjalnych, itp.),
ciągła – dla uzyskania efektywnych wyników rehabilitacja powinna trwać w sposób ciągły, aby umożliwić jak najszybsze przywrócenie człowieka nie tylko do zdrowia, lecz także do normalnej aktywności społecznej i zawodowej.

Strona 1 z 212