Dyskopatia – co o niej wiemy?

Czym jest dyskopatia?

Mianem dyskopatii kręgosłupa określa się schorzenia obejmujące krążki międzykręgowe, zwane również dyskami lub tarczami. Najczęściej jest to pierwszy etap choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. Rolą krążka międzykręgowego jest amortyzowanie kręgosłupa, a także zapewnienie mu ruchomości. Oddziela kręgi od siebie dzięki czemu nie ocierają się one o siebie i nie niszczą się. Niestety krążek międzykręgowy ulega zmianom degeneracyjnym w czasie procesu starzenia się organizmu, co powoduje zmniejszenie jego sprężystości. Przyczyn tych zmian dopatrywać się można w nieprawidłowej eksploatacji kręgosłupa.

Ciężka praca fizyczna, przenoszenie lub dźwiganie ciężarów, zbyt długie przebywanie w jednej pozycji może powodować degenerację krążka międzykręgowego. Jądro miażdżyste, które jest jednym z elementów składowych dysku, może na wskutek oddziaływań zewnętrznych, uwypuklać się w kierunku rdzenia kręgowego, korzeni nerwowych, a także innych elementów kanału kręgowego. Jedną z przyczyn dyskopatii jest również długotrwałe narażenie kręgosłupa na drgania, na przykład w czasie długiej jazdy samochodem.

Objawy dyskopatii

Nacisk i podrażnienie spowodowane przez uszkodzony krążek międzykręgowy odczuwać można początkowo jako niewielki ból. Wiele osób ignoruje ten sygnał, składając go na krab zmęczenia, przeciążenia pracą, a nawet złej pozycji w czasie spania. Tymczasem może to być pierwszy sygnał, że nasz kręgosłup wymaga bacznej obserwacji z naszej strony, a także konsultacji lekarskiej. Im wcześniej dyskopatia zostanie wykryta, tym wcześniej można rozpocząć leczenie. Inne objawy dyskopatii, zwłaszcza bardziej nasilonej, to promieniowanie bólu wzdłuż nerwów, osłabienie mięśni, zaburzenia czucia w postaci mrowienia lub drętwienia. Dolegliwości bólowe najczęściej występują w odcinku lędźwiowym, jednak pojawić się mogą również w innych odcinkach, na przykład szyjnym.

Leczenie dyskopatii

W przypadku pierwszych objawów, wskazujących na dyskopatię, warto odwiedzić lekarza. Na podstawie wywiadu oraz zleconych badań lekarz wskaże metody leczenia. W przeważającej liczbie przypadków wystarczy leczenie nieoperacyjne: farmakologiczne wraz w położeniu z rehabilitacją.

W ostrych i przewlekłych stanach zapalnych niewskazane jest wykonywanie ćwiczeń usprawniających, które jednak zalecane są u osób z niezbyt nasilonymi dolegliwościami bólowymi. W lekkich przypadkach lekarze zalecają przede wszystkim regularną aktywność fizyczną, która wzmacnia kręgosłup, zdrowy styl życia, a także stosowanie masaży, które zmniejszają napięcie mięśniowe w obrębie kręgosłupa. Osobom, którym dolegliwości utrudniają codzienne funkcjonowanie, przede wszystkim lekarze zalecają leczenie farmakologiczne, mające na celu łagodzenie bólu i zwalczanie stanu zapalnego, a także różnorodne metody fizjoterapeutyczne. W niektórych przypadkach zalecane będzie leczenie operacyjne, polegające na usunięciu części krążka międzykręgowego.

Metody rehabilitacji

W leczeniu dyskopatii często wykorzystywane są różne metody rehabilitacji. Mogą być one uzupełnieniem kuracji farmakologicznej. Do najczęściej stosowanych metod należą kinezyterapia, w której wykorzystuje się ruch za środek leczniczy. Ćwiczenia fizyczne, zarówno stosowane ogólnie, jak i miejscowo, pozwalają na wzmocnienie kręgosłupa. W połączeniu z różnymi metodami fizykoterapeutycznymi kinezyterapia jest dobrą metodą w większości przypadków.

W leczeniu dyskopatii stosowane jest również terapia manualna czy masaże. Wielu lekarzy zaleca swoim pacjentom także termoterapię, zarówno w postaci ciepłolecznictwa, jak i krioterapii. Wśród innych metod rehabilitacji, stosowanych przy tym schorzeniu wymienić można laseroterapię, elektroterapię, kinezjotaping, magnetoterapię czy hydroterapię. W przypadku wczesnych objawów dyskopatii zalecane jest stosowanie metod rehabilitacyjnych, także w czasie terapii skojarzonej, czyli w połączeniu różnych metod ze sobą dla osiągnięcia jak najlepszego efektu.

Dyskopatia jest chorobą cywilizacyjną naszych czasów i coraz częściej dotyka osoby pomiędzy 30 a 50 rokiem życia, czyli te, które jeszcze przez kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt lat będą musiały pracować. Warto więc zapobiegać tej chorobie lub rozpocząć leczenie jak najszybciej po zauważeniu pierwszych objawów.

Ortopeda Radość – Centrum Medyczne Forus

Jak leczy się dyskopatie?

dyskopatia

Dyskopatia to coraz większy problem.

Dyskopatia jest obecnie jednym z najczęściej występujących schorzeń kręgosłupa. Zwykle dotyka osoby w przedziale wieku od 30 do 50 lat. W  większości przypadków jest to pierwszy z etapów choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. W początkowej fazie rozwoju  schorzenie jest ignorowane przede wszystkim dlatego, że są kojarzone z pospolitym nadwyrężeniem. W leczeniu dyskopatii lędźwiowej stosuje się dwie metody: zachowawczą i chirurgiczną. W celu pełnego zdiagnozowania stanu schorzenia należy wykonać badania, które wskażą z jak daleko posuniętą dyskopatią mamy do czynienia. W tym celu zaleca się wykonanie RTG kręgosłupa w projekcji przednio – tylnej oraz bocznej

W zdecydowanej większości przypadków (ok. 90%) dyskopatię można leczyć nieoperacyjnie poprzez leczenie zachowawcze (farmakologia, fizjoterapia, rehabilitacja itp.). W sytuacji, gdy leczenie zachowawcze nie pomaga można zastosować leczenie chirurgiczne.  Wskazaniem do leczenia chirurgicznego jest nieskuteczne leczenie zachowawcze oraz charakterystyczne uszkodzenia nerwu: osłabienia mięśni, problemy z czuciem, kłopoty z kontrolowaniem potrzeb fizjologicznych.

Operacyjne leczenie dysków przeprowadza zazwyczaj lekarz neurochirurg. Najczęściej stosowaną metodą jest usunięcie dysku poprzez tzw. fenestrację. Na poziomie dysku chirurg robi nacięcie od 1 do 3 cm i po odsunięciu mięśni kręgosłupa wycina z tylnych powierzchni łuków kręgów okno i usuwa dysk. Innymi metodami są: usuwanie dysku specjalnymi wiertłami wbijanymi przez skórę pod kontrolą rentgenowską oraz nowoczesna metoda dyskoidetomii endoskopowej.

Reumatologia Radość – Centrum Medyczne Forus

Czym jest dyskopatia?

dyskopatia

Dyskopatia to schorzenia, dotykające krążka międzykręgowego (dysku).

Dyskopatia jest szerokim pojęciem, które obejmuje wiele schorzeń, dotykających krążka międzykręgowego, potocznie zwanego dyskiem. Najczęściej termin ten stosuje się jednak do określenia pierwszego stopnia choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa.

Objawami dyskopatii są:
ból, promieniujący wzdłuż dróg nerwowych (rwa kulszowa),
drętwienie, mrowienie w okolicy unerwienia uciskanego nerwu rdzeniowego,
niedowład lub porażenie mięśni, które może prowadzić do ich zaniku,
osłabienie odruchów ścięgna kolanowego i Achillesa.

Początkowo przyczyn dyskopatii doszukiwano się przede wszystkim w podnoszeniu znacznych ciężarów i urazach, jednak obecnie wskazuje się, że nawet niewielki uraz może być przyczyną dyskopatii, która postępuje z wiekiem. Dyskopatia najczęściej występuje u osób pomiędzy trzydziestym a czterdziestym rokiem życia, w późniejszych latach przeważają raczej procesy zwyrodnieniowo-wytwórcze. Wskazuje się także, że duże znaczenie mają czynniki genetyczne oraz zaburzenia troficzne.

Leczenie dyskopatii zależne jest od stopnia jej zaawansowania. Im wcześniej dostrzeże się problem, tym skuteczniejsza będzie rehabilitacja. W niemalże 90% przypadków nie jest konieczne leczenie operacyjne. Najczęściej stosuje się leczenie zachowawcze poprzez rehabilitację oraz farmakologiczne z zastosowaniem leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych oraz zmniejszających napięcie mięśniowe. W rehabilitacyjnym leczeniu dyskopatii najczęściej stosuje się terapię manualną, kinezyterapię oraz fizykoterapię.

Fizjoterapeuta Anin – Centrum Medyczne Forus