Wczesne wykrycie nieprawidłowości ruchowych szansą na szybkie wyleczenie

dziecko

Dziecko powinno siadać i wstawać, kiedy jego ciało będzie do tego gotowe, nie wcześniej.

Każdy rodzic chce, by jego dziecko było zdrowe i szczęśliwe. Jednak nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że ważne jest, by obserwować rozwój dziecka. Umożliwia to szybką reakcję w momencie zauważenia pierwszych nieprawidłowości ruchowych. Nie należy oczywiście przesadzać, jednak warto wiedzieć, jakie zaburzenia powinny obudzić w rodzicu niepokój i zostać skonsultowane z lekarzem.

Pierwszy rok życia dziecka jest także czasem intensywnego rozwoju ruchowego. Dziecko uczy się podnosić głowę, obracać, chwytać, siadać, stawiać pierwsze kroczki. Poradniki określają, w jakich miesiącach życia niemowlak powinien opanować te zdolności, jednak są to jedynie orientacyjne terminy. Dużo zależy od indywidualnego rozwoju dziecka. Nie należy także na siłę przyśpieszać opanowywania kolejnych czynności. Czteromiesięczne dziecko będzie „siedzieć”, jeśli podeprzemy je poduszką, jednak nie można tego nazwać samodzielnym siedzeniem. Jeśli zaś jednak dziecko nie siada po ukończeniu dziewiątego czy dziesiątego miesiąca życia, to należy skonsultować to z lekarzem.

Częstą przyczyną nieprawidłowości ruchowych już u maluszka jest nieprawidłowe napięcie mięśniowe. Wzmożone napięcie mięśniowe można poznać po nadmiernym prężeniu się dziecka, wyginaniu dziecka w łuk w czasie leżenia na plecach czy też skrzyżowanych nóżkach. Z kolei pierwszym symptomem obniżonego napięcia mięśniowego jest to, że dziecko nie stara się podnosić główki, leżąc na brzuszku. W obu tych sytuacjach należy skonsultować się z lekarzem, który skieruje dziecko do neurologa, a także na rehabilitację. Nieprawidłowe napięcie mięśniowe może być przyczyną zaburzeń ruchowych u dziecka, jednak wykryte odpowiednio wcześnie, pozwoli na zastosowanie skutecznej rehabilitacji.

Centrum Rehabilitacji Warszawa

Fizjoterapia dzieci

rehabilitacja dzieci

Małe dzieci często wymagają rehabilitacji po urazach okołoporodowych.

Zwykle pojęcie rehabilitacji czy fizjoterapii kojarzy się z działaniem, które następuje po przebytym urazie. Często jednak rehabilitacja niezwiązana jest z urazami, lecz z nieprawidłowym rozwojem. Dotyczy to zwłaszcza małych dzieci. Mamy uważnie obserwują swoje pociechy i porównują je do innych znanych im dzieci, choć nie jest to dobre, gdyż każde dziecko rozwija się w innym tempie. Troskliwe matki wynajdują jednak wiele powodów do niepokoju, związanych z rozwojem ruchowym dziecka i konsultują je z pediatrami.

Zdarza się, że w wyniku takich konsultacji dziecko wysyłane jest na rehabilitację. Konieczność zastosowania działań fizjoterapeutycznych może zaistnieć nawet już w niemowlęctwie. Dotyczy to zwłaszcza wcześniaków, a także dzieci, które urodziły się z różnorodnymi problemami, takimi jak wodogłowie, mózgowe porażenie dziecięce, okołoporodowe uszkodzenie splotu ramiennego czy dysplazja stawu biodrowego. Konieczność rehabilitacji zaistnieć może także w innych wypadkach, a na przykład w momencie zauważenia asymetrii ułożeniowej, opóźnienia rozwoju psychoruchowego czy nieprawidłowego napięcia mięśniowego.

Wcześnie rozpoczęta rehabilitacja skutkuje bardzo często wyeliminowaniem czynników powodujących nieprawidłowości i może się okazać, że nie będzie ona potrzebna na dalszym etapie życia dziecka. Rodzice mają do wyboru wiele różnorodnych metod terapeutycznych(metoda Vojty, NDT Bobath dla dzieci, itp.), jednak decyzję o wyborze odpowiedniej metody dla małego pacjenta powinien podjąć lekarz w porozumieniu z rehabilitantem.

Fizjoterapeuta Wawer – Centrum Rehabilitacji Forus

Zadbaj o swój kręgosłup!

rehabilitacja kręgosłupa

O kręgosłup należy dbać, aby służył nam bez problemów.

Na ból kręgosłupa skarży się coraz więcej osób i to na dodatek tych, które wcale nie są wiekowe. Niestety współczesne czasy – pomimo ogromnego nacisku na zdrowy styl życia – nie sprzyjają naszym kręgosłupom. Przyczyny bólów kręgosłupa zaczynają się już we wczesnym dzieciństwie. Matki zbyt szybko sadzają dzieci, a także uczą maluchy chodzić, prowadząc je za ręce. Psują w ten sposób nie tylko nieukształtowany jeszcze do końca mechanizm ruchu dziecka, lecz także i swój kręgosłup, chodząc w nienaturalnej zgiętej postawie.

Szkoła także nie sprzyja dbaniu o kręgosłup. Choć odbywają się w niej zajęcia fizyczne, mające na celu zwiększenie sprawności, to jednak efekt psują ciężkie tornistry, z którymi już pierwszoklasiści muszą dawać sobie radę, a także zbyt mała uwaga zwrócona na konieczność utrzymania prawidłowej postawy w czasie zajęć lekcyjnych. Badania wskazują, że na skoliozę cierpi około piętnaście procent uczniów podstawówek i gimnazjów. Dodatkowo dzieci spędzają wiele czasu przez komputerem czy telewizorem, ograniczając do minimum aktywność ruchową. Problem ten dotyczy także osób dorosłych.

Co więc zrobić, aby nie dopuścić do problemów z kręgosłupem? Przede wszystkim należy zadbać o jego wzmocnienie poprzez aktywność fizyczną. Osoby z nadwagą powinny nieco schudnąć, aby odciążyć kręgosłup. Warto także zadbać o odpowiedni materac, aby w czasie nocnego odpoczynku nasz kręgosłup się nie męczył. W przypadku pojawienia się bólów kręgosłupa należy udać się do lekarza, a nie czekać, aż ból sam przeminie.

Ortopeda Wawer – Forus Centrum Rehabilitacji

Terapia skojarzona, czyli dwa w jednym

jonofereza

Jonofereza jest jedną z technik skojarzonych.

Medycyna fizykalna ciągle poszukuje nowych rozwiązań, które pomogą w leczeniu przeróżnych dolegliwości. Udowodniono, że jej stosowanie ma znaczenie terapeutyczne, zwłaszcza w przypadku przeciwdziałania bólowi. Aby zwiększyć możliwości fizjoterapii prowadzi się badania, związane z łączeniem różnorodnych metod rehabilitacji. Terapią skojarzoną nazywa się wszelkie działania, w których stosuje się w więcej niż jedną technikę fizjoterapeutyczną. Połączenie dwóch zwykle metod leczniczych (fizykalnych lub farmakologicznych) najczęściej ma zastosowanie w terapii narządów ruchu i pozwala na zmniejszenie ilości zażywanych środków przeciwbólowych, a nawet na całkowite ich wyeliminowanie.

Wskazań do zastosowania terapii skojarzonej może być wiele. Należą do nich między innymi bóle, związane z chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa, zwyrodnienia stawów obwodowych, nerwobóle czy zapalenia okołostawowe, a także stany po różnorodnych urazach narządów ruchu. Przykładem terapii skojarzonej mogą być jonoforeza oraz fonofereza, które polegają na połączeniu metody fizykalnej z farmakologiczną. W jonoferezie stosuje się prąd stały, za pomocą którego wprowadza się zdysocjonowany lek przez skórę do tkanek.

Z kolei w fonoferezie używa się fali ultradźwiękowej w celu wprowadzenia leku. Do innych metod terapii skojarzonej należą także kąpiele wodno-elekryczne czy magnetolaseroterapia, będąca połączeniem oddziaływania słabym polem magnetycznym i laserem jednocześnie. Warto zauważyć, że metody terapii skojarzonej często są stosowane w celu zmniejszenia lub wyeliminowania bólu.

Fizjoterapia Warszawa Centrum Medyczne Forus

Lecznicza moc ultradźwięków

ultrawdźwięki

Ultradźwięki mogą być wykorzystywane na różne sposoby w rehabilitacji.

Ultradźwięki są wykorzystywane nie tylko do diagnozowania schorzeń różnego typu oraz podglądania rozwoju dziecka w łonie matki, lecz mają także znaczenie lecznicze. Jeśli są zastosowane w odpowiedniej ilości, to wywołują one zmianę w tkankach – miejscową lub ogólną. Na pierwotne działanie ultradźwięków składają się działanie mechaniczne, cieplne i fizykochemiczne.

Działanie mechaniczne, zwane również mikromasażem, polega na wahaniu ciśnień w przebiegu fali. Działanie cieplne jest wynikiem wytworzenia się ciepła w tkankach i zależne jest od natężenia i czasu trwania ultradźwięków oraz od rodzaju tkanki poddanej zabiegowi. Działanie fizykochemiczne związane jest właściwościami fizycznymi tkanek i zależne głównie od natężenia ultradźwięków. Zmiany wtórne polegają na oddziaływaniu ultradźwięków na cały organizm, na przykład stymulowanie autonomicznego układu nerwowego.

Ultradźwięki dzięki swemu leczniczemu działaniu wywołują w organizmie wiele pozytywnych skutków biologicznych, takich jak działanie przeciwbólowe, zmniejszenie nieprawidłowego napięcia mięśniowego, hamowanie rozwoju stanów zapalnych, rozszerzanie naczyń krwionośnych, pomoc w tworzeniu substancji czynnych biologicznie. Metoda ta nie powinna być stosowana u osób z chorobą nowotworową oraz u osób z zaburzeniami krzepnięcia.

Wiele osób zastanawia się, czy ta metoda jest bezpieczna i czy nie oddziałują one szkodliwie na organizm. Jeśli zabieg jest przeprowadzony prawidłowo, a aparatura do ultradźwięków jest sprawna, to nie ma najmniejszych obaw co do prawidłowości i nieszkodliwości tego leczenia.

Strona 1 z 212