Oddziaływanie promieniowania podczerwonego w rehabilitacji

promieniowanie podczerwone

Promieniowanie podczerwone ma zastosowanie m.in. przy stanach zapalnych i trudno gojących się ranach.

Promieniowanie podczerwone to promieniowanie elektromagnetyczne z zakresem fal pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi. Jest ono stosowane w różnych dziedzinach życia i znalazło zastosowanie także w rehabilitacji. IR stosuje się w trzech zakresach długości fal (A, B i C), przy czym im krótsze fale, tym głębiej wnikają one w tkanki ciała. Promieniowanie podczerwone znajduje zastosowanie między innymi w takich schorzeniach jak stany zapalne tkanek miękkich, stawów i tkanek okołostawowych (zarówno stany podostre, jak i przewlekłe), trudno gojące się rany, odmrożenia, bóle pochodzenia mięśniowego i nerwobóle.

Może być także stosowane w terapii skojarzonej przed wykonaniem masażu, kinezyterapią czy jonoforezą. Metoda IR nie jest polecana w stanach ostrych tkanek, przy świeżych urazach, krwawieniach, a także u osób z problemami układu krążenia i układu limfatycznego. Przeciwwskazaniem jest także ciąża, gorączka, podeszły wiek czy ogólne wycieńczenie organizmu. Przed zabiegiem z wykorzystaniem promieniowania podczerwonego pacjent powinien zająć wygodną pozycję i zdjąć odzież z pola, które będzie poddawane naświetlaniu. W obrębie tego obszaru nie mogą znaleźć się żadne metalowe przedmioty. Zarówno pacjent, jak i terapeuta powinni założyć ochronne okulary. Zabieg nie powinien przekraczać 20 minut. U osób starszych i dzieci należy rozpoczynać od krótszych okresów naświetlania.

Terapeuta powinien znajdować się przy pacjencie przez cały czas trwania zabiegu, gdyż mogą wystąpić u niego niepożądane reakcje, takie jak na przykład uczucie pieczenia czy gorąca. Po zabiegu pacjent powinien przez chwilę odpocząć, po czym terapeuta sprawdza naświetlany obszar i odczyn na skórze pacjenta.

Centrum Rehabilitacji Radość