Fizykoterapia w leczeniu zespołu cieśni nadgarstka

zespół cieśni nadgarstka

Zespół cieśni nadgarstka często dotyka sportowców oraz osoby dużo pracujące przy komputerze.

Zespół cieśni nadgarstka powstaje w wyniku długotrwałego ucisku na nerw pośrodkowy, który biegnie w kanale nadgarstka. Na schorzenie to narażone są przede wszystkim osoby, które mają tendencje do przeciążania mięśni zginających palce. Zespół cieśni nadgarstka może pojawić się u osób, które pracują przy użyciu nadgarstków (sekretarek piszących na komputerze, szwaczek czy stolarzy), a także u osób, uprawiających sporty, gdzie pracuje nadgarstek: w tenisie, badmintonie, squash, gimnastyce czy kolarstwie. Okoliczności sprzyjające tej dolegliwości to miedzy innymi ciąża, cukrzyca czy wąski kanał nadgarstka od urodzenia.

Na zespół cieśni nadgarstka wskazują następujące objawy:
mrowienie ręki, zwłaszcza po przebudzeniu,
• dodatnie objawy Tinela i Phalena,
• osłabienie ręki,
ograniczenie ruchomości,
• problemy z zaciśnięciem dłoni w pięść,
• wypadanie przedmiotów z rąk.

Podstawowym elementem leczenia zespołu cieśni nadgarstka jest unieruchomienie. Wiąże się to z konieczności zaprzestania obciążającej pracy czy zrezygnowania z uprawiania sportu. Rękę należy oszczędzać, aby jak najbardziej skrócić czas leczenia. Nie powinno się również wykonywać czynności sprawiających ból, np. odkręcania słoików. Przy zespole cieśni nadgarstka zastosowanie mają różne metody fizykoterapii, między innymi leczenie zimnem, czyli krioterapia, masaże lecznicze czy elektroterapia. Skuteczna jest także kinezyterapia, czyli leczenie ruchem. Ćwiczenia mogą być wykonywane indywidualnie w domu, jednak powinny być dobrane przez rehabilitanta, aby przyniosły jak najlepszy efekt leczniczy.

Fizykoterapeuta Warszawa – Centrum Medyczne Forus