Rehabilitacja przy chorobach reumatycznych

reumatyzmPod pojęciem chorób reumatycznych kryje się nie tylko reumatyzm, ale także wiele innych chorób. Najczęściej reumatyzmem nazwane jest reumatoidalne zapalenie stawów.

Objawy reumatyzmu

Jednym z pierwszych objawów reumatyzmu jest bolesność i sztywność stawu występująca po nocnym wypoczynku, która jednak ustępuje, kiedy staw się rozrusza. Zwykle dolegliwości te składamy na karb nieprawidłowej pozycji w czasie spania, a tymczasem jest to jeden z pierwszych sygnałów choroby. Do lekarza udajemy się zazwyczaj wówczas, gdy silny ból jest już nie do zniesienia. Tymczasem warto udać się na wizytę lekarską już przy zauważeniu pierwszych dolegliwości, bowiem przy odpowiednim leczeniu i rehabilitacji, objawy choroby reumatycznej mogą być słabsze. W procesie leczenia szczególnie ważna jest fizjoterapia radość, ponieważ spowalnia ona przebieg choroby i pozwala na zachowanie ruchomości stawów.

Ruch na zdrowe stawy

Codzienna aktywność fizyczna jest ważna dla całego naszego ciała, nie tylko dla naszych stawów. Jednak i one będą działały sprawniej, kiedy będziemy się ruszać. W czasie ruchu bowiem chrząstka stawowa jest lepiej odżywiona, dzięki czemu zmiany degeneracyjne, zachodzące wraz z wiekiem nie następują tak szybko. Zwykle osoby cierpiące na reumatyzm starają się unikać ruchu i przez to ich stan ulega pogorszeniu. Przy chorobie rematycznej warto skonsultować się z lekarzem i fizjoterapeutą, którzy zalecą odpowiednią rehabilitację, na przykład kinezyterapię czy ćwiczenia w wodzie.

Kinezyterapia i inne metody rehabilitacyjne

W leczeniu chorób reumatycznych najczęściej stosuje się kinezyterapię, czyli gimnastykę leczniczą. Często zaleca się chorym stosowanie terapii skojarzonych, które łączą różne metody rehabilitacji. Oprócz kinezyterapii w chorobach reumatycznych stosuje się także magnetoterapię, masaż, leczenie uzdrowiskowe, termoterapię, peloidoterapię czy elektroterapię. Zaleca się również masaże, które zmniejszają sztywność i napięcie mięśni, a także poprawiają ukrwienie okolicy stawu.

Czym jest kinezyterapia?

kinezyterapia

Kinezyterapia często jest stosowana razem z innymi metodami rehabilitacji.

Kinezyterapia jest dziedziną fizjoterapii, w której wykorzystuje się leczenie ruchem. Celem kinezyterapii jest usunięcie niesprawności fizycznej spowodowanej różnymi czynnikami (choroba, wypadek), przywrócenie bezbolesnych ruchów  oraz przygotowanie do dalszej rehabilitacji. Ten rodzaj terapii poprawia też wydolność organizmu i wytrzymałość mięśni. Fizjoterapeuci często łączą gimnastykę leczniczą z innymi metodami fizjoterapeutycznymi w celu zwiększenia efektu terapeutycznego. Niewątpliwą zaletą leczenia ruchem jest brak ograniczeń wiekowych pacjentów. Kinezyterapii często poddawane są dzieci oraz osoby starsze.

Wskazania do kinezyterapii to zespoły bólowe i ograniczenie ruchów kręgosłupa oraz stawów, dyskopatia, wady postawy, niedowłady kończyn, stany po zabiegach operacyjnych, po udarze mózgu, po zawale serca. Coraz częściej także kobiety ciężarne korzystają z gimnastyki leczniczej w celu przygotowania się do porodu. Kinezyterapię dzieli się na miejscową i ogólną. Miejscowa tzn. wykonywane ćwiczenia dotyczą tylko narządu zmienionego chorobowo, natomiast kinezyterapia ogólna składa się z ćwiczeń całego ciała. Do kinezyterapii miejscowej należą ćwiczenia: bierne, izomeryczne, czynno-bierne, samowspomagane, w odciążeniu, czynne oraz ćwiczenia synergistyczne. Na kinezyterapię ogólną składają się: ćwiczenia ogólnokondycyjne, gimnastyka poranna oraz ćwiczenia w wodzie.

Aby gimnastyka lecznicza przyniosła efekty, podobnie jak w innych metodach fizjoterapeutycznych, bardzo ważna jest systematyczność. Koniecznie trzeba stosować się do zaleceń lekarza, który skierował pacjenta na terapię. Ważne jest także, aby pacjent i fizjoterapeuta ze sobą współpracowali.

Centrum Rehabilitacji Wawer

Czy zimno może leczyć?

krioterapia

Krioterapia jest stosowana przy różnych schorzeniach

Jak zbić gorączkę, jeśli leki przeciwgorączkowe nie działają? Co zrobić przy oparzeniu? Jak zapobiec powstaniu guza czy siniaka po uderzeniu? Odpowiedź jest prosta- użyć czegoś zimnego. Każdy nieraz ratował się tym sposobem, doświadczając leczniczego działania zimna. W łagodnych metodach leczenia zimnem wykorzystuje się temperatury w wysokości do 15 st. C (np. zimna hydroterapia), natomiast w krioterapii temperatura stosowana do zabiegów sięga -120 st. C. Krioterapia jest to metoda leczenia zimnem wykorzystywana w wielu gabinetach rehabilitacyjnych, dermatologicznych, chirurgicznych, w ośrodkach Wellness&Spa i nie tylko.

Niska temperatura pobudza układ odpornościowy (rośnie m.in. ilość limfocytów we krwi) i wzmaga się produkcja hormonów (np. adrenalinę), wzrasta także produkcja substancji przeciwbólowych. Działa również przeciwbólowo, gdyż w niskich temperaturach zmniejsza się przewodnictwo nerwowe i impulsy bólowe docierają do mózgu wolnej. Krioterapia stosowana jest także do obniżenia napięcia mięśniowego oraz zmniejszania obrzęków. Wykorzystuję się ją w leczeniu otyłości i cellulitu. Ponad to działa tonizująco na układ nerwowy, poprawiając samopoczucie, oraz dodając witalności.  Niską temperaturę wykorzystuje się w leczeniu zmian skórnych, przy zmianach błon śluzowych oraz przy zabiegach usuwania zmian okolic jamy brzusznej.

Kriokomora- co to takiego? Jest to specjalna komora, w której temperatura wynosi poniżej -120 st. C. Osoba idąca do takiej komory musi mieć ubrany strój kąpielowy, rękawiczki, czapkę, skarpetki i specjalne drewniane chodaki. Na twarzy nałożona musi być maska chroniąca twarz.  Zabieg ten nie trwa dłużej niż 3 minuty.

Kąpiele elektryczno-wodne

kąpiele elektyczno-wodne

Kąpiele elektryczno-wodne są metodą rehabilitacji przy różnych schorzeniach.

Kąpiel elektryczno-wodna jest to fizykoterapeutyczny zabieg, w którym wykorzystuje się działanie prądu stałego oraz wody. Podczas takiego zabiegu, na organizm działa kilka bodźców. Są to bodźce: elektryczne (prąd stały), termiczne (temperatura), mechaniczne (ciśnienie wody) oraz chemiczne (dodatek ziół czy soli mineralnych). Skutek kąpieli elektryczno-wodnej zależy od temperatury wody, stopnia zanurzenia, natężenia prądu oraz czasu trwania kąpieli.

Kąpiel elektryczno-wodna może być komorowa lub całkowita. W specjalnej wannie umieszczone są elektrody węglowe, dzięki którym można użyć prąd o przepływie poprzecznym lub podłużnym. Czym się różni kąpiel elektryczno-wodna całkowita od komorowej?  Do kąpieli całkowitej używa się specjalnej wanny wypełnionej wodą o temp. 34-38 st. C., w której znajdują się elektrody węglowe. W zależności od ustawienia katody i anody, zabieg będzie miał właściwości pobudzające lub rozluźniające.  Natomiast do kąpieli elektryczno-wodnej komorowej używa się dwóch lub czterech małych wanienek (komór), w których zanurza się jedynie kończyny.

Jakie są wskazania do zabiegu?  Zabieg ten posiada wiele właściwości leczniczych. Ma działanie przeciwbólowe, poprawia ukrwienie i trofikę tkanek (osteoporoza), działa rozluźniająco (przemęczenie mięśni,) lub pobudzająco. Jest polecany również przy chorobie zwyrodnienia stawów. Istnieją również przeciwwskazania do wykonania zabiegu. Należą do nich: ropne stany zapalne skóry, stany gorączkowe, nowotwory łagodne i złośliwe, niskie ciśnienie tętnicze krwi, znaczne nadciśnienie, niewydolność krążenia.

Leczenie uzdrowiskowe

leczenie uzdrowiskowe

Leczenie uzdrowiskowe jest wskazane przy niektórych schorzeniach.

Leczenie uzdrowiskowe ciągle cieszy się powodzeniem, choć sporo osób nie wie,  że może ubiegać się o tego typu leczenie przy różnych schorzeniach. Wyjazd na leczenie uzdrowiskowe przysługuje pacjentom raz na 18 miesięcy. Na leczenie tego typu skierowanie wystawia lekarz. Następnie jest ono rozpatrywane przez lekarza , specjalistę w balneologii lub medycynie fizykalnej, a czas, jakie upłynie pomiędzy skierowaniem i wysłaniem na leczenie jest dosyć długi.

Wiąże się to między innymi z faktem, że wiele osób, które chcą skorzystać z leczenia uzdrowiskowego wybiera uzdrowiska nad morzem, a jest ich tam zaledwie kilka. Może się również okazać, że lekarz wskaże przeciwwskazania do leczenie tego typu i odmówi skierowania na leczenie uzdrowiskowe. Wówczas skierowanie jest zwracane lekarzowi, który je wystawił, a pacjent jest informowany drogą pocztową o  odmowie potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe. Jeżeli skierowanie zostanie potwierdzone, to pacjent otrzyma informację nie później niż na dwa tygodnie przed planowanym wyjazdem. Jeżeli odmówi wyjazdu w zaproponowanym terminie, to jego kolejka przepada i musi czekać na nowo. Jedynie w przypadkach losowych, na przykład związanych z nagłym zachorowaniem, można wnioskować o zmianę terminu wyjazdu, jednak musi to być podparte stosowanymi dokumentami.

Na leczenie uzdrowiskowe mogą być wysyłane także dzieci. Do 6 roku życia może pojechać z dzieckiem rodzic, który ponosi jednak pełną odpłatność. Dzieci siedmioletnie i starsze jadą do sanatorium samodzielnie i może to mieć miejsce w czasie roku szkolnego, gdyż nie tracą w tym czasie dni nauki szkolnej, ucząc się w sanatorium.

Strona 2 z 912345...Ostatnia »