Hydroterapia, czyli woda zdrowia doda

fizjoterapia - hydroterapia

Hydroterapia jest jedną z metod fizjoterapii.

Hydroterapia jest jednym z działów fizjoterapii, polegającym na zewnętrznym oddziaływaniu wody na ciało człowieka w celu osiągnięcia określonego efektu leczniczego. Woda może być pod postacią ciekłą, stałą lub gazową. Aby hydroterapia przyniosła określony cel fizjoterapeutyczny temperatura wody i jej ciśnienie powinny być dopasowane do leczonego schorzenia.

Rys historyczny
Wodolecznictwo znane było już w starożytności. Wszakże Kleopatra kąpała się wodzie z dodatkiem płatków różanych lub mleka, a Rzymianie chętnie korzystali z łaźni. Współcześnie hydroterapia jest chętnie stosowana w rehabilitacji schorzeń ruchu, gdyż woda ma dobroczynny wpływ na cały organizm. Dodatkowo można połączyć ją z aromaterapią, dodając do wodnych kąpieli odpowiednie olejki eteryczne.

Zalety hydroterapii
Hydroterapia stymuluje cały organizm: poprawia krążenie krwi, przyśpiesza przemianę materii, zmniejsza napięcie mięśniowe i działa relaksująco. Polecana jest osobom starszym, a także kobietom w ciąży. Naprzemienne polewanie się ciepłą i zimną wodą można wykonywać w zaciszu swojego domu, hartując w ten sposób organizm, by zapobiegać przeziębieniom i infekcjom. W przypadku schorzeń kręgosłupa, dyskopatii, reumatoidalnego zapalenia stawów kończyn górnych lub dolnych zalecane są kąpiele kinezyterapeutyczne, przebiegające pod ścisłym nadzorem rehabilitanta. Do innych metod hydroterapii należą: kąpiele perełkowe, bicze wodne, hydromasaż.

Masaż leczniczy – kiedy pomaga?

Masaż leczniczy

Masaż leczniczy to skuteczna forma rehabilitacji.

Masaż leczniczy polega na wykorzystaniu dotyku w celu wywołania określonego efektu leczniczego poprzez wykonywanie odpowiednich zabiegów manualnych za pomocą rąk lub urządzeń. Stosowany jest zwykle przy rehabilitacji po złamaniach kości, stłuczeniach, skręceniach, przy leczeniu przewlekłych zapaleń stawów, mięśni i ścięgien. Ma także znaczenie terapeutyczne przy wadach i zaburzeniach rozwoju narządów ruchu, bólach kręgosłupa. Pomaga osobom cierpiącym na porażenia i niedowłady, a także przywraca do normalnego poruszania się po operacjach.

Masaż leczniczy powinien być wykonywany seriami (10 zabiegów), aby można było osiągnąć efekt leczniczy. Jednorazowe zastosowanie nie zbliża do efektu leczniczego, lecz może poprawić ogólne samopoczucie pacjenta i przynieść odprężenie. Stosowanie masażu leczniczego powinno się odbywać ze wskazania lekarza i być poprzedzone odpowiednim leczeniem przygotowującym. Masaż leczniczy stosuje się zwykle w leczeniu i łagodzeniu objawów stanów przewlekłych, lecz w niektórych przypadkach może być także stosowany doraźnie.

Masaż leczniczy działa na dwa sposoby: miejscowo i odlegle. W działaniu miejscowym zwiększa się przepływ krwi i limfy, wytwarza się ciepło, a mięśnie ulegają rozluźnieniu. Dodatkowo przyśpiesza się usuwanie produktów przemiany materii. Działanie odległe polega na przyśpieszonym krążeniu krwi i limfy, uwalnianiu hormonów tkankowych oraz ogólnemu pobudzeniu organizmu za pomocą dróg nerwowych obwodowego układu nerwowego.

Ultrasonografia pomocna w rehabilitacji

Ultrasonograf - badanie USG

USG to badanie nieinwazyjne i bezpieczne dla pacjenta.

USG, czyli ultrasonografia kojarzona jest zwykle z badaniami kobiet w czasie ciąży, czyli podglądaniem maluszka w brzuchu matki. Tymczasem USG jest wykorzystywane nie tylko w ginekologii, lecz także w wielu innych dziedzinach medycyny, gdyż jest to badanie nieinwazyjne, czyli bezpieczne dla pacjenta, łatwo dostępne i stosunkowo tanie, a pozwalające na uzyskanie obrazu przekroju badanego obiektu. Badanie to pozwala między innymi na zdiagnozowanie urazów w obrębie tkanek miękkich (więzadła, torebki stawowe, kaletki maziowe, itp.), a także pokazuje przebyte urazy kości i stawów, uzupełniając obrazy uzyskane w badaniu RTG.

Najczęściej wykonywane badania za pomocą aparatu do USG to:
• USG stawu kolanowego,
• USG barku,
• USG stawu skokowego,
• USG mięśni.

Przebieg badania
Pacjent, któremu zalecono badanie USG narządów ruchu nie powinien się obawiać badania, gdyż jest ono bezbolesne i krótkie. Z tego też powodu badanie to można wykonać nawet u małych dzieci, które nie potrafią długo wytrwać w bezruchu. Pacjent powinien być ubrany luźno, aby dostęp do badanej części ciała był łatwy. Nie można wykonać badania u osób z opatrunkiem gipsowym oraz tych, które posiadają niewygojone rany. Lekarz radiolog, wykonując badanie, przykłada głowicę aparatu do ciała pacjenta i obserwuje obrazy wyświetlające się na ekranie monitora. Mogą one zostać zapisane bądź wydrukowane.

Zalety badania USG
Jak już wcześniej zostało podkreślone, dużą zaletą USG jest jego nieinwazyjność. Ultradźwięki nie są szkodliwe, w odróżnieniu od promieniowania jonizującego. Może być stosowane u różnych pacjentów, także tych, którzy nie mogą poddać się badaniu tomografem komputerowym ze względu na metalowe implanty wewnątrz ciała. Pod kontrolą USG można wykonywać mało inwazyjne zabiegi, takie jak na przykład celowane ostrzyknięcia środkiem przeciwzapalnym kaletek.

Rezonans magnetyczny – co warto wiedzieć?

Rezonans magnetyczny

Rezonans magnetyczny to badanie bezpieczne dla człowieka.

Obrazowanie magnetyczno-rezonansowe to jedna z najdokładniejszych, nieinwazyjnych metod uzyskiwania obrazów z wnętrza ciała. Rezonans magnetyczny stosowany jest przede wszystkim w dziedzinie medycyny, jaką jest diagnostyka obrazowa, jednak może także mieć zastosowanie w badaniach naukowych, a także w czynnościach służb celnych, gdyż przy użyciu rezonansu magnetycznego można wykryć rozpuszczone w alkoholu narkotyki.

Zalety rezonansu magnetycznego
Badanie za pomocą rezonansu magnetycznego jest bezpieczne dla człowieka i dostarcza precyzyjnych informacji o wszelkich ogniskach chorobowych w ciele badanego. Dzięki temu badaniu można wcześnie wykryć wiele chorób i wybrać leczenie, które najlepiej pomoże pacjentowi. Może się zdarzyć, że u niektórych osób wystąpi uczulenie na środek kontrastowy, podawany w celu polepszenia obrazu, jednak zdarza się to rzadziej niż w przypadku reakcji alergicznych na środek podawany przy tomografii komputerowej. Badanie trwa od kilkunastu minut do nawet dwóch godzin, w czasie których pacjent musi leżeć bez ruchu, gdyż każde poruszenie wywołuje zamazywanie się obrazu.

Przebieg badania
Osoba, która będzie poddawana badaniu nie musi się całkowicie rozbierać, jednak nie powinna mieć na sobie żadnych elementów metalowych, takich jak biżuteria, zegarek czy nawet elementy ubrania (haftki, suwaki, fiszbiny, napy, itp.) Kobiety powinny zmyć makijaż, gdyż w kosmetykach mogą znajdować się mikrocząstki metali, które zaburzą i zafałszują przebieg badania. Przed badaniem nie powinno się jeść, pić, a także palić papierosów, jednak te zastrzeżenia warto omówić wcześniej z lekarzem, gdyż nie zawsze są one przestrzegane.

Wykorzystanie rezonansu magnetycznego w diagnozowaniu schorzeń narządów ruchu
Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest wykorzystywane także w rehabilitacji, gdyż za jego pomocą można dokonać oceny stawów: kolanowego, skokowego, biodrowych, a także obręczy barkowej i drobnych stawów rąk i nóg. Badanie to pomaga w dobraniu odpowiednich metod rehabilitacji, by uzyskać jak najlepsze efekty i doprowadzić do wyleczenia pacjenta.

Czym jest Sling Exercise Therapy?

Schorzenia kręgosłupa - Exercise Therapy

Schorzenia kręgosłupa – Exercise Therapy

Schorzenia kręgosłupa są coraz częstszą dolegliwością, dotykającą nie tylko osoby starsze, lecz także i dzieci. Można by wręcz powiedzieć, że wady postawy u dzieci stały się dużym problemem naszych czasów. Przyczyn jest wiele: zła postawa siedząca, zbyt obciążone plecaki szkolne, spędzanie wielu godzin przed ekranem komputera lub telewizora, spadek aktywności ruchowej dzieci. To wszystko powoduje, że coraz częściej rodzice stają przed koniecznością zadbania o kręgosłup dziecka.

Jedną z wielu metod rehabilitacji, którą można wykorzystać w przypadku przewlekłych bólów kręgosłupa nie tylko u dzieci, lecz także i dorosłych jest S-E-T, czyli Sling Exercise Therapy.

Metoda ta została opracowana w Norwegii pod koniec ubiegłego stulecia. W metodzie tej zwraca się uwagę na przywrócenie właściwego funkcjonowania głębokich mięśni, które stabilizują kręgosłup. W pierwszym etapie wprowadza się ćwiczenia w tak zwanych otwartych łańcuchach kinematycznych. Umożliwia to pracę nad wyizolowanymi mięśniami.

Rozpoczyna się od prostych ruchów jednopłaszczyznowych, co wzmacnia wybrane mięśnie. Nie należy jednak na tym etapie poprzestać i w kolejnym kroku aktywizuje się całe zespoły mięśni, wykonując ćwiczenia w zamkniętych łańcuchach kinematycznych. Dzięki temu osoba rehabilitowana ćwiczy wzorce funkcjonalne, ułatwiające funkcjonowanie w codziennych czynnościach życiowych. Aby uzyskać jak najpełniejszy efekt ćwiczenia można utrudnić, stosując ruchome podłoże, zwiększając liczbę powtórzeń lub serii lub też wydłużając czas utrzymania danej pozycji.

W terapii S-E-T ważne jest to, iż jest ona dobierana indywidualnie do pacjenta, który powinien wykonywać ćwiczenia z wysiłkiem, jednak poprawnie i bez towarzyszenia bólu. Ćwiczyć można zarówno indywidualnie, jak i grupowo. Można ją także stosować w okresie ostrym choroby, gdyż ma ona działanie przeciwbólowe i rozluźniające, zmniejsza napięcie mięśni oraz poprawia ruchomość.

Strona 23 z 23« Pierwsza...10...1920212223