Wczesne wspomaganie dziecka zagrożonego niepełnosprawnością

dziecko

Jeżeli dziecko jest zagrożone niepełnosprawnością, to należy je wspomagać w rozwoju.

 Wczesne wspomaganie dziecka zagrożonego niepełnosprawnością jest rzeczą niezwykle ważną dla jego dalszego rozwoju zarówno fizycznego jak i psychicznego. Od czego zacząć? Gdzie szukać pomocy?

Jeśli rozwój Twojego dziecka nie przebiega prawidłowo, jeśli dziecko urodziło się chore, ma problemy ze wzrokiem, słuchem lub też jest niepełnosprawne ruchowo, to jak najszybciej powinno ono zostać objęte kompleksową opieką specjalistów, tak by już od pierwszych dni życia mogli oni pracować nad dalszym rozwojem dziecka. Wczesnym wspomaganiem objęte są bowiem dzieci od urodzenia do rozpoczęcia nauki w szkole. Nie tylko dziecko otrzymuje wsparcie, opieką otoczona jest także rodzina dziecka. Na jaką pomoc można liczyć? Dziecko wymagające wczesnego wspomagania rozwoju może liczyć na opiekę szeregu specjalistów w zależności od rodzaju niepełnosprawności. W ośrodkach wczesnego wspomagania zatrudnieni są: rehabilitanci, pedagodzy, psycholodzy, logopedzi i inni specjaliści.

Jeśli potrzebujesz pomocy zgłoś się do najbliższej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Zabierz ze sobą numer PESEL dziecka, wszelką dokumentację medyczną, jaką posiadasz. W poradni otrzymasz wniosek o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania i wyznaczone zostaną spotkania konsultacyjne. Dopiero uzyskanie pisemnej opinii o potrzebie wczesnego wspomagania uprawnia dziecko do skorzystania z opieki zespołu wczesnego wspomagania. Dziecko może otrzymać od 4 do 8 godzin zajęć w miesiącu – w zależności od potrzeb dziecka. Możesz także skorzystać z pomocy placówek, które mają podpisany kontrakt z NFZ. Dziecko ma prawo korzystać jednocześnie zarówno z pomocy PPP jaki placówki zdrowotnej finansowanej przez NFZ.

Czy zimno może leczyć?

krioterapia

Krioterapia jest stosowana przy różnych schorzeniach

Jak zbić gorączkę, jeśli leki przeciwgorączkowe nie działają? Co zrobić przy oparzeniu? Jak zapobiec powstaniu guza czy siniaka po uderzeniu? Odpowiedź jest prosta- użyć czegoś zimnego. Każdy nieraz ratował się tym sposobem, doświadczając leczniczego działania zimna. W łagodnych metodach leczenia zimnem wykorzystuje się temperatury w wysokości do 15 st. C (np. zimna hydroterapia), natomiast w krioterapii temperatura stosowana do zabiegów sięga -120 st. C. Krioterapia jest to metoda leczenia zimnem wykorzystywana w wielu gabinetach rehabilitacyjnych, dermatologicznych, chirurgicznych, w ośrodkach Wellness&Spa i nie tylko.

Niska temperatura pobudza układ odpornościowy (rośnie m.in. ilość limfocytów we krwi) i wzmaga się produkcja hormonów (np. adrenalinę), wzrasta także produkcja substancji przeciwbólowych. Działa również przeciwbólowo, gdyż w niskich temperaturach zmniejsza się przewodnictwo nerwowe i impulsy bólowe docierają do mózgu wolnej. Krioterapia stosowana jest także do obniżenia napięcia mięśniowego oraz zmniejszania obrzęków. Wykorzystuję się ją w leczeniu otyłości i cellulitu. Ponad to działa tonizująco na układ nerwowy, poprawiając samopoczucie, oraz dodając witalności.  Niską temperaturę wykorzystuje się w leczeniu zmian skórnych, przy zmianach błon śluzowych oraz przy zabiegach usuwania zmian okolic jamy brzusznej.

Kriokomora- co to takiego? Jest to specjalna komora, w której temperatura wynosi poniżej -120 st. C. Osoba idąca do takiej komory musi mieć ubrany strój kąpielowy, rękawiczki, czapkę, skarpetki i specjalne drewniane chodaki. Na twarzy nałożona musi być maska chroniąca twarz.  Zabieg ten nie trwa dłużej niż 3 minuty.

Jakie badania są pomocne przy diagnozowaniu urazów?

usg

USG również pomaga przy diagnozowaniu urazów.

Kto przez całe życie nie doznał chociaż jednego urazu? Pewnie takich ludzi jest niewiele, gdyż właśnie osoby z urazami są najczęstszymi pacjentami przyszpitalnych SOR-ów. Miałeś wypadek, spadłeś ze schodów, przewróciłeś się na śliskim chodniku, i w efekcie boli Cię ręka albo noga lub inna część ciała, co wtedy należy zrobić? Oczywiście zgłosić się do lekarza, który da skierowanie na odpowiednie badania w celu zdiagnozowania urazu. Jakie to mogą być badania?

Pierwszym badaniem, które lekarze zlecają najczęściej jest RTG, czyli rentgenografia (potocznie rentgen ). Badania diagnostyczne wykonywane są przy użyciu aparatów rentgenowskich, które mogą służyć do wykonywania zdjęć rentgenowskich oraz prześwietleń. Dzięki tej technice obrazowania lekarz dokładnie może sprawdzić stan układu kostnego, określić czy są jakieś złamania, jeśli tak to gdzie i jakie. Niestety badanie rentgenowskie nie jest obojętne dla zdrowia, gdyż ok. 99% promieniowania jest pochłaniane przez organizm, dlatego też powinno się je ograniczać.

Kolejnym badaniem służącym, między innymi, do diagnozowania urazów jest USG, czyli ultrasonografia, w której wykorzystuje się fale ultradźwiękowe. USG pozwala na bardzo precyzyjną diagnostykę urazów mięśni, jest przydatne przy urazach kolana, a także innych stawów.

W przeciwieństwie do RTG, USG jest badaniem całkowicie bezpiecznym. Przy diagnozowaniu urazów wykorzystuje się również rezonans magnetyczny (MRI) , który jest jedyną metodą , która pozwala na dokładne zobrazowanie i ocenę tkanek miękkich oraz struktur kostnych podczas jednorazowego, nieinwazyjnego i całkowicie bezpiecznego badania. MRI wykorzystuje pole magnetyczne i fale radiowe.  Badanie to jest wykonywane przy zmianach pourazowych, gdyż pozwala na ocenę więzadeł, mięśni, kości. Wskazaniem do MRI jest są zmiany pourazowe w przypadku niejednoznacznego obrazu klinicznego i radiologicznego.

Badanie USG Warszawa – Centrum Medyczne Forus

Odpowiednia rozgrzewka chroni przed urazami

rozgrzewka

Przed ćwiczeniami powinna być rozgrzewka.

Podczas różnego rodzaju ćwiczeń, bardzo często dochodzi do urazów.  Jednym z powodów ich powstania jest brak odpowiedniej rozgrzewki przed wysiłkiem fizycznym.  Czym jest odpowiednia rozgrzewka? Rozgrzewka jest to seria prostych ćwiczeń fizycznych, które „rozgrzewają mięśnie”, uelastyczniają je, zwiększają wytrzymałość i przygotowują organizm na wysiłek. Bardzo ważne, aby podczas rozgrzewki zaangażowane były wszystkie parte ciała, a ćwiczenia były wykonywane porządnie.

Rozgrzewając mięśnie, musimy pamiętać o dobraniu odpowiednich ćwiczeń, które najpierw rozgrzeją i rozruszają, a następnie rozciągną i rozluźnią  nasze ciało. Właściwie ukrwione i przygotowane mięśnie są gotowe do podjęcia większej aktywności. Warto pamięć, że po wykonaniu ćwiczeń wstępnych długość mięśni może zwiększyć się nawet do 15%.

Rozgrzewka nie musi trwać długo, a nawet nie powinna. Wystarczy, że przed treningiem właściwym wykonamy 15-minutową rozgrzewkę, a niebezpieczeństwo wystąpienia urazu będzie o wiele mniejsze, gdyż jej celem jest ochrona przed kontuzjami i zwiększenie wydolności organizmu. Po wykonaniu wstępnych ćwiczeń możemy przejść do bardziej intensywnego wysiłku, po którym obowiązkowe jest rozciąganie.  Niestety wiele ludzi (zwłaszcza początkujących) zapomina lub świadomie pomija rozgrzewkę i rozciąganie, gdyż szkoda im czasu na te ćwiczenia i wolą od razu przejść do właściwego treningu, co niestety bardzo często, kończy się kontuzją czy urazem, który nie dosyć, że powoduje ból, to uniemożliwia też kolejne treningi.

Kto może prowadzić fizjoterapię?

rehabilitant

Fizjoterapię powinny prowadzić wykwalifikowane osoby.

Fizjoterapia to pojęcie związane ściśle z pojęciem rehabilitacji medycznej. Polega ona na oddziaływaniu na pacjenta, aby wzbudzić reakcję w odpowiedzi na konkretny bodziec. Fizjoterapia jest pojęciem szerokim i w jej ramach można wykorzystywać takie metody, jak balneoterapię, fizykoterapię, terapię manualną czy kinezyterapię.

Ostatnimi czasy w mediach pojawiło się wiele doniesień o tym, że można przejść kilkugodzinny bądź kilkudniowy kurs fizjoterapii, by móc rehabilitować. Media pokazywały,  że oddanie się w ręce osoby niewykwalifikowanej może przynieść ogromne szkody. Fizjoterapeutą może być osoba, która ukończyła studia licencjackie bądź magisterskie na kierunku rehabilitacja lub fizjoterapia. Można ukończyć także technikum w tym kierunku, jednak najczęściej tytuł technika fizjoterapii nie jest wystarczający, by zostać zatrudnionym. Fizjoterapeuta bez odpowiedniego wykształcenia i praktyki może doprowadzić wręcz do pogorszenia się stanu pacjenta, którego ma rehabilitować.

Podejmując rehabilitację, zwłaszcza prywatnie, warto pytać o wykształcenie i doświadczenie osoby, w ręce której się oddajemy, ponieważ jest to przejawem troski o nasze zdrowie.  Naszą podejrzliwość powinny wzbudzić między innymi bardzo niska cena zabiegu, mała liczba pacjentów czy też warunki lokalowe, niedostosowane do wykonywania zabiegów rehabilitacyjnych. Szukając fizjoterapeuty warto popytać wśród znajomych, a także sprawdzić opinie na temat konkretnej osoby w Internecie. Dzięki temu unikniemy osób, które wykonują zawód, choć nie mają uprawnień i doświadczenia.

Fizjoterapia Warszawa – Centrum Medyczne Forus

Strona 10 z 23« Pierwsza...89101112...20...Ostatnia »